ÇOCUKLUĞUM VE BEN

DÜNÜM, BUGÜNÜM VE HATIRLADIKLARIM 1

Yeni bir yazı ile dünümü, çocukluğumu ele almaya çalışıyorum. Hatırladıklarımı yazmaya başlamıştım uzun süre ara verdim. Tekrar başlamak için Bilgisaray klavyesinde karalamaya çalıştım. İnşallah bunuda bir kitap haline geriririm.

Dün neydi çocukluğumuz!

Çocukluğumdan bu yana hatırladıklarımı bu vesileyle kaleme almaya çalışıyorum. Dile kolay tam 65 yıl öncesinde bu günlere kadar. Gecen zaman dilimi içerisinde hatırladıklarımı yazmaya çalışıyorum. KEMAL DİLİ

1956 Rize doğumluyum. Hatırladıklarımla başlamak istiyorum.

İlkokula henüz başlamamıştım. Daha çok küçüktük.  Değirmendere mahallesinde bir evde kaldığımızı hatırlıyorum koma üstünde bir artı bir ev idi desek yerindedir. Bahçesi vardı. Bahçede bir su kuyusu vardı. Evde elektrik ve su yoktu. Annem Gaz lambası yakardı yemek için gaz ocağı vardı. Birde odun ateşi olan bir yer vardı ateş yanardı hem ısınmak, hemde tencerede yemek yapmak için. ateşin üstünede üç ayaklı saç ayakmvardı, üzerine tencere, su ısıtmak için Gügüm konulurdu.onda su ısıtılır, çay kaynatılır ve yemek yapılırdı. Suyu bahçedeki kuyudan çekerdi ağabeyim, annem, babam.  Birde Kız kardeşim vardı. Fazla yaşamadı hastalıklara dayanamadı ömrü vefa etmedi. Çok çabuk dünyadan göç etti. Daha çocuktu. İsmi HATİCEYDİ.  Değirmendere Mahallesi Camisinde toprağa verdik.

Babam kahvede çalışırdı. Annem ara sıra çay toplamaya giderdi gündelik alırdı. Abiyim de gündeliklerde çalışırdı. Bende çay bahçesinde güğümle su dağıtırdım. Yevmiye bile aldım annemle bana tam 5.TlL gönderdiler sevinmiştim.

DEVAMI VAR -NECATİ DİLİ