ANAM VE SINIFTA KALMAK

ANAM VE SINIFTA KALMAK
Anamın gün görmemiş sözleri vardı.. Unutulmaz sözler.. Ömrünün son günlerinde çok şeyi unutmuştu. Bana "sen kimsin?" dediğini her hatırladığım da bütün duygularım ağır yara almıştı. Çayeli Büyükköy'den Yılancıoğlu Mehmet Efendi'nin torunuydu. Şairliği nüktedanliği ordan geliyordu. O durumda bile unutmadığı kendisine ait türküyü derdi: "Orsidi'ya demirci / Soğuk döver demiri / Demiri dövmek içün / Kimden aldı emiri...

Anam bir hastalığı için Rize'de çeşitli doktorlara gitmiş. Sonuç alamamış. Son gittiği doktora aynen şunu demiş: "Bu fuşki kokinan Rize'ye hep sınıfta kalmış doktorları mi gönderirler. Doktor gülmekten yerlere yatmış. Sonra da fuşki kokinan ne diye sormuş?

ANAM"A / KUŞLUK VAKTİ
Hep ağlardın ardımdan
Hüzün dolardı yolum
Kuş oldun uçtun anam
Kırık kanadım kolum

Şimdi benim dertlerim
Kütük dağından çoktur
Kaçkar dağından çoktur
Ne anam var ne babam 
Tutacak dalım yoktur

Seninle atma türkü
Söylerduk karşı beri
O güzelim günlerim
Daha gelir mi geri

Dertlerim daği aştı 
Bi taneyi alan yok
Hey gibi aponconuz
Yallakozlu halan yok

Ana canın yongası
Kaybedince anlarsın
İyi olmaz yarası
Savmaz yürek yarası 
Oturur da ağlarsın

Giydiğin cizlaveti 
Anam öptüm kokladım 
İzini bulmak için 
Eski evi yokladım

Koca tarihi nayla 
Sağ tarafa yaslandı
Açmaz hiç bir kapıyı 
Anahtarlar paslandı

Nerde o eski günler 
Nerde hamal lastığı 
Unuttuk o günleri 
Bulduk pamuk yastığı

Hemen koşardım eve 
Gelince kuşluk vakti
Dar zamandayım anam
Zor zamandayim anam
Çaresiz sumarlığın
Çaresiz bu uşağın
Her yanım puştluk vakti

Fatih Sultan KAR / İST